Polyphaga aegyptiaca

Karaczany – Polyphaga aegyptiaca – zakup dotyczy 10 sztuk – MIX.

Polyphaga aegyptiaca – karaczan egipski

Polyphaga aegyptiaca, znany także jako karaczan egipski lub karaczan pustynny, to gatunek pochodzący z suchych, gorących rejonów Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu. Wyróżnia się niezwykłą budową ciała, przystosowaniem do życia na pustyni oraz spokojnym temperamentem. Choć nie jest tak popularny jak karaczany tropikalne, stanowi prawdziwą ciekawostkę dla pasjonatów entomologii.

Opis gatunku

• Nazwa naukowa: Polyphaga aegyptiaca

• Rodzina: Polyphagidae

• Pochodzenie: Afryka Północna (Egipt, Libia, Tunezja, Algieria), Bliski Wschód (Izrael, Syria)

• Wielkość: dorosłe osobniki osiągają 2,5–3,5 cm długości

• Wygląd:
  Ciało masywne, szerokie, o owalnym kształcie, w kolorze piaskowo-beżowym lub jasnobrązowym, co stanowi doskonałe przystosowanie kamuflażowe do życia wśród piasku i kamieni.
  Skrzydła są zredukowane, przez co karaczany te nie latają. Samice są bardziej zaokrąglone, z szerszym odwłokiem, a samce smuklejsze i nieco ruchliwsze. Nimfy mają podobne ubarwienie jak dorosłe, lecz są bardziej matowe i nieco ciemniejsze.

Środowisko naturalne i zachowanie

W naturze Polyphaga aegyptiaca zamieszkuje pustynne i półpustynne obszary o bardzo małej wilgotności. Dzień spędza zakopany w piasku lub ukryty w szczelinach skał, a aktywny staje się dopiero po zmroku, gdy temperatura spada.

To gatunek naziemny, nie wspina się po gładkich powierzchniach. Ruchy ma powolne i spokojne – w przeciwieństwie do wielu innych karaczanów nie jest płochliwy.
Nie wydziela zapachu, nie wydaje dźwięków i nie stanowi zagrożenia dla człowieka.

W porównaniu do tropikalnych kuzynów, P. aegyptiaca jest bardziej odporny na suszę i nie wymaga dużej wilgotności – to przykład znakomitego przystosowania ewolucyjnego do życia w ekstremalnych warunkach.

Warunki hodowli

1. Pojemnik / terrarium:
Dla niewielkiej grupy wystarczy pojemnik lub terrarium o wymiarach 25×25×20 cm. Gatunek nie wspina się po gładkich ściankach, więc nie wymaga szczelnej pokrywy, jednak wentylacja powinna być bardzo dobra.

2. Temperatura:
To karaczan pustynny, dlatego preferuje wysoką temperaturę – 28–35°C w dzień oraz nieco niższą w nocy (22–25°C).

3. Wilgotność:
Wilgotność powietrza powinna być niska – około 30–40%. Wystarczy lekko wilgotna strefa w jednym rogu pojemnika (dla młodych osobników).

4. Podłoże:
Najlepiej sprawdza się mieszanka piasku i gliny (np. w proporcji 3:1), która umożliwia owadom częściowe zakopywanie się. Warstwa podłoża powinna mieć 5–7 cm.

5. Wystrój:
Można dodać kawałki kory, kamienie, suchą trawę lub inne kryjówki imitujące pustynne środowisko.

Żywienie

Polyphaga aegyptiaca jest wszystkożerna, lecz w naturze żywi się głównie suchymi resztkami roślinnymi i padliną. W hodowli przyjmuje:

• warzywa: marchew, ziemniak, cukinia, ogórek, dynia,

• owoce: jabłko, gruszka, banan (z umiarem, ze względu na wilgoć),

• suche produkty: płatki owsiane, otręby, sucha karma dla ryb lub kota,

• źródła białka: granulat dla drobiu, suszone krewetki, drobne owady karmowe.

Nie należy przesadzać z wilgotnym pokarmem, by uniknąć pleśni. Wodę można podawać w postaci żelu wodnego lub poprzez świeże warzywa.

Rozmnażanie

Polyphaga aegyptiaca jest owowiviparna (żyworodna) – samica nosi ooteki wewnątrz ciała i rodzi młode nimfy po około 6–8 tygodniach.

Nimfy dojrzewają powoli – cykl rozwojowy trwa 8–12 miesięcy, co jest dość długim okresem jak na karaczany. Dorosłe osobniki mogą żyć do 2 lat.

Rozmnażanie tego gatunku w niewoli jest możliwe, ale umiarkowanie trudne – wymaga stabilnej, wysokiej temperatury i suchego, dobrze napowietrzonego środowiska.

Zastosowanie w terrarystyce

Polyphaga aegyptiaca nie jest typową karmówką – z racji powolnego rozwoju i twardego pancerza hoduje się go głównie w celach obserwacyjnych lub kolekcjonerskich.
Ceniony jest za:

• unikalny, pustynny wygląd,

• odporność na wysokie temperatury,

• spokojne zachowanie,

• brak zapachu i hałasu.

Świetnie nadaje się dla miłośników egzotycznych bezkręgowców, którzy szukają niezwykłego, mało wymagającego gatunku pustynnego.

Podsumowanie